بررسی نقش رسانه ها در بازنمایی روسپی گری و اثرات آن بر افکار عمومی

چکیدهبازنمایی روسپی گری در رسانه ها یکی از مناقشه برانگیزترین عرصه های تولید معنا در جوامع معاصر است؛ عرصه ای که در آن، رسانه ها نه صرفا بازتاب دهنده واقعیت اجتماعی، بلکه کنشگرانی فعال در ساخت، تثبیت یا تغییر نگرش های عمومی محسوب می شوند. این مقاله با رویکردی انتقادی و میان رشته ای، به بررسی نقش رسانه های جمعی و نوین در بازنمایی روسپی گری و تحلیل پیامدهای این بازنمایی ها بر افکار عمومی می پردازد. چارچوب نظری پژوهش بر ترکیبی از نظریه بازنمایی، نظریه چارچوب بندی، نظریه کاشت و رویکردهای انتقادی به قدرت و گفتمان استوار است. روش پژوهش کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای هدفمند و تحلیل گفتمان انتقادی نمونه هایی از رسانه های خبری، تصویری و شبکه های اجتماعی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که بازنمایی روسپی گری در رسانه ها عمدتا در قالب الگوهای کلیشه ای، دوگانه ساز و تقلیل گرایانه صورت می گیرد؛ الگوهایی که میان تصویر «قربانی مطلق» و «کنشگر منحرف» در نوسان اند و کمتر به پیچیدگی های ساختاری، اقتصادی و جنسیتی این پدیده توجه دارند. این بازنمایی ها با برجسته سازی برخی معانی و حذف معانی دیگر، به بازتولید انگ اجتماعی، ساده سازی قضاوت های اخلاقی و شکل دهی به نگرش های عمومی خاص منجر می شوند. مقاله استدلال می کند که رسانه ها از طریق تکرار روایی و تصویری، در عادی سازی یا طرد اجتماعی روسپی گری نقش موثری ایفا می کنند و به طور غیرمستقیم بر سیاست گذاری های اجتماعی و فرهنگی اثر می گذارند. در نهایت، بر ضرورت بازاندیشی در مسئولیت اجتماعی رسانه ها و امکان شکل گیری بازنمایی های بدیل، انسانی تر و چندبعدی تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

بازنمایی رسانه ای ، روسپی گری ، افکار عمومی ، تحلیل گفتمان انتقادی ، چارچوب بندی رسانه ای ، انگ اجتماعی ، مسئولیت اجتماعی رسانه ها