نقش میانجی مدیریت دانش در رابطه بین مدیریت مشارکتی و چابکی سازمانی

هدف اصلی از پژوهش، حاضر تعیین نقش میانجی مدیریت دانش در رابطه بین مدیریت مشارکتی و چابکی سازمانی مورد مطالعه دانشگاه شهید بهشتی بود. روش پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از نظر نوع داده ها کمی و از نظر شیوه گردآوری داده ها از نوع توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری در این پژوهش عبارت بود از تمامی کارکنان و مدیران دانشگاه شهید بهشتی. برای نمونه گیری با توجه به وجود طبقات مختلف از جمله مدیران و کارکنان و حجم نامساوی آنها از روش نمونه گیری طبقه ای نسبی بهره گرفته شد و ۲۲۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه چابکی سازمانی شریفی و یانگ (۲۰۰۰)، پرسشنامه مدیریت مشارکتی فیضی (۲۰۰۷) و پرسشنامه مدیریت دانش مقیمی و رمضان (۱۳۹۲) بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمون همبستگی پیرسون و همچنین به منظور بررسی متغیرهای میانجی نیز از نرم افزار LISREL و آزمون آماری تحلیل مسیر بهره برده شد. بر اساس یافته های به دست آمده از پژوهش حاضر، شاخص های مربوط به برازندگی مدل نشان دهنده آن است که برازش و تناسب مدل نهایی از میزان قابل قبولی برخوردار است. بنابراین رابطه علی مدیریت مشارکتی با چابکی سازمانی با نقش میانجی مدیریت دانش در دانشگاه شهید بهشتی معنادار است.

کلیدواژه ها:

مدیریت ، دانش ، مدیریت مشارکتی ، چابکی سازمانی ، دانشگاه شهید بهشتی