کشاورزی پیشرفته با هوش مصنوعی: طرحی برای امنیت غذایی و آینده پایدار

پیش بینی افرایش۷۰ درصدی تقاضای غذا برای جمعیت جهان تا سال ۲۰۵۰ از یک سو و رویارویی بخش کشاورزی با چالش هایی همچون تغییر اقلیم و اثر آن بر کاهش عملکرد محصولات کشاورزی، نیاز به سیستم های تولید مواد غذایی پایدارتر را برای کشاورزی، محسوس تر ساخته است. شکی نیست که فناوری های پیشرفته نقش بسیار مهم و حیاتی در پیشبرد شیوه های پایدار کشاورزی به منظور برآوردن تقاضای فزاینده برای تولید مواد غذایی و همچنین به حداقل رساندن اثرات زیست محیطی دارند. هوش مصنوعی این پتانسیل را دارد که به کشاورزان کمک کند تا تولید را افزایش دهند و تاثیر آنها را روی محیط زیست کاهش دهد و با خودکارسازی نیروی کار فشرده و پایدارتر اقدام کند. همچنین به عنوان یک فناوری پایه اگر عاقلانه از آن استفاده شود، می تواند سیستم غذایی پایدار، مولد و انعطاف پذیر را برای نسل های آینده و نیل به اهداف توسعه پایدار را تضمین کند. به کارگیری این فناوری همچون سایر فناوری ها، با موانع و چالش هایی همچون: حفظ حریم خصوصی داده ها، جابجایی مشاغل و نیاز به سرمایه گذاری قابل توجه در زیرساخت های دیجیتال، توزیع نابرابر مکانیزاسیون، نیاز به مهارت های تخصصی و... روبروست. در این مقاله با مرور منابع ضمن تشریح اهمیت و کاربرد هوش مصنوعی در کشاورزی، اصول مرتبط با آن به تفضیل شرح داده شده است. در بخش پایانی مقاله با دسته بندی چالش های هوش مصنوعی در بخش کشاورزی به سه گروه موانع فنی، اقتصادی - اجتماعی و محدودیت های اخلاقی، تاکید دارد که پرداختن به ملاحظات اخلاقی برای استقرار مسئولانه و عادلانه هوش مصنوعی در کشاورزی حیاتی است. همچنین توسعه فناوری های هوش مصنوعی که شفاف، فراگیر و حساس به زمینه هستند و همچنین پاسخگوی محیط های اجتماعی - اقتصادی که در آن فعالیت می کنند، برای اطمینان از همکاری ذینفعان و توانمندسازی آن ها برای ایجاد اعتماد نسبت به سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی از اهمیت بالایی برخوردار است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، امنیت غذایی ، کشاورز ، کشاورزی ، چالش های اخلاقی