نقش رشد اخلاقی و خود نظم جویی در پیش بینی سخت کوشی دانش آموزان مقطع متوسطه

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش رشد اخلاقی و خودنظم جویی شناختی – هیجانی در پیش بینی سخت کوشی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مدرسه موقوفه مهدیه شهر علی آباد کتول در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که از میان آن ها با روش نمونه گیری تصادفی ساده، ۶۰ نفر انتخاب شدند و به پرسش نامه های سخت کوشی بارتون، خودنظم جویی شناختی–هیجانی و مقیاس رشد اخلاقی کودکان، نوجوانان و جوانان لطف آبادی (۱۳۹۰) پاسخ دادند. تحلیل داده ها با استفاده از رگرسیون چندمتغیره نشان داد که بین رشد اخلاقی، خودنظم جویی و سخت کوشی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، متغیرهای رشد اخلاقی و خودنظم جویی توانستند در مجموع ۴۵ درصد از واریانس سخت کوشی را پیش بینی کنند. یافته ها در چارچوب نظریه خودنظم جویی بندورا و رشد اخلاقی کولبرگ تبیین پذیر است و نشان می دهد که تقویت عوامل درونی نظیر اخلاق و نظم جویی می تواند در ارتقای تلاش و پشتکار تحصیلی دانش آموزان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

رشد اخلاقی ، خود نظم جویی شناختی – هیجانی ، سخت کوشی