تحلیل تاب آوری شهری در برابر بحران ها (مطالعه موردی: در شهر ساری)

تحلیل تاب آوری شهری در برابر بحران ها، به ویژه در زمینه شهر ساری، به عنوان موضوعی کلیدی در مدیریت بحران و توسعه پایدار، مورد بررسی قرار گرفته است. تاب آوری شهری به توانایی شهرها در مواجهه با بحران ها، کاهش آسیب ها و بازگشت به وضعیت طبیعی خود اشاره دارد. این پژوهش با هدف شناسایی ابعاد مختلف تاب آوری شهری، به بررسی عوامل طبیعی و انسانی موثر بر تاب آوری در ساری پرداخته است. با استفاده از داده های جمع آوری شده از مصاحبه های عمیق با کارشناسان، مشخص شد که تاب آوری شهری شامل زیرساخت های فیزیکی، اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی است. این عوامل به دو دسته کلی طبیعی و انسانی تقسیم می شوند. چالش های طبیعی مانند تغییرات اقلیمی، زلزله و سیلاب ها، و چالش های انسانی از جمله افزایش جمعیت و نابرابری های اقتصادی، به آسیب پذیری این شهر می افزایند. نتایج پژوهش نشان می دهند که برای افزایش تاب آوری شهری در ساری، نیاز به توسعه زیرساخت های مقاوم، تقویت مشارکت اجتماعی و مدیریت موثر بحران وجود دارد. بهبود سیستم های آب و فاضلاب، تقویت سازه های ساختمانی و بهینه سازی شبکه حمل ونقل می تواند به کاهش آسیب های ناشی از بحران ها کمک کند. همچنین، افزایش آگاهی عمومی و مشارکت اجتماعی از طریق تشکیل کمیته های محلی و برگزاری دوره های آموزشی، می تواند به تقویت تاب آوری اجتماعی و اقتصادی منجر شود. این پژوهش تاکید دارد که تاب آوری شهری نه تنها به طراحی و ساخت زیرساخت های مقاوم بستگی دارد، بلکه به سطح آگاهی و همکاری بین نهادهای مختلف نیز مرتبط است. به همین دلیل، ایجاد یک سیستم مدیریت بحران موثر و یکپارچه می تواند به بهبود تاب آوری شهری در ساری کمک کند و این شهر را در برابر بحران ها مقاوم تر نماید.

کلیدواژه ها:

تاب آوری شهری ، مدیریت بحران ، مشارکت اجتماعی