تبیین مدل روابط ساختاری گرایش به روابط فرازناشویی براساس ذهنیت طرحواره ای؛ نقش واسطه ای سبک دلبستگی

چکیده زمینه: هدف از پژوهش حاضر تبیین مدل روابط ساختاری گرایش به روابط فرازناشویی بر اساس ذهنیت طرحواره ای؛ نقش واسطه ای سبک دلبستگی بود. روش کار: طرح پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه زنان و مردان متاهل ۲۰ تا ۵۰ سال شهر تهران در سال ۱۴۰۰ (سابقه ازدواج بالای دوسال) بود. روش نمونه گیری پژوهش از نوع در دسترس هدفمند و حجم نمونه ۲۲۹ نفر (۲۰۶ زن و ۲۳ مرد) بود. پرسشنامه های مورد نظر پژوهش، پرسشنامه روابط فرازناشویی بشیرپور و همکاران (۱۳۹۷)، ذهنیت طرحواره ای یانگ (۲۰۰۱) و پرسشنامه دلبستگی کولینز و رید (۱۹۹۰) بود. تجزیه و تحلیل یافته ها با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که مدل ساختاری پژوهش با داده های گردآوری شده برازش دارد (۰۱/۰> P). همچنین مشخص شد سبک های دلبستگی دوسوگرا و ایمن به صورت مثبت و معنادار رابطه بین ذهنیت طرحواره ای و گرایش به روابط فرازناشویی را میانجیگری می کنند (۰۱/۰> P). نتیجه گیری: بنابراین می توان اینطور نتیجه گرفت که ذهنیت های طرحواره ای و سبک دلبستگی می تواند در تعیین مداخلات در حوزه زوج درمانی و روابط فرازناشویی برای روانشناسان و مشاوران مفید باشد.

کلیدواژه ها:

Schematic mentalities ، extramarital relationships ، attachment style ، ذهنیت های طرحواره ای ، روابط فرازناشویی ، سبک دلبستگی