نگرشی بر راهکارهای مدیریتی و کاهش ضایعات الکترونیکی

توسعه فناوری همراه با تولید روز افزون لوازم الکترونیکی از یک سو و تنوع طلبی مردم و عمر کوتاه ماندگاری این لوازم از سویدیگر موجب شده است که پسماندهای الکترونیکی در حجم زیادی تولید و مشکلات آنها به چالش بزرگی در حوزه مدیریت پسماندتبدیل شود . روشهای سنتی مانند دفن و یا سوزاندن پسماند علاوه بر ایجاد آلودگی محیط زیست، موجب هدر رفت قسمتهایارزشمند این قطعات نیز می شود . بخشی از این پسماندها دارای خواص بیماری زایی و سمیت بالا می باشند ویکی از عوامل ایجادآلودگی های پایدار محیط زیست محسوب می گردند. بخش عمده ای از این قطعات شامل عناصر سنگین از قبیل : جیوه، آرسنیک،کادمیوم، مس ، کبالت و نیکل می باشند،بعضیازاینعناصردارایارزشبالا وقابل بازیافت هستند،دراینمقاله ضمن بررسی روشهایمدیریت پسماندهای الکترونیکی ضرورتهای موجود در جلوگیری از آلودگی محیط زیست به بازیافت قطعات الکترونیکی واستحصال عناصر ارزشمند پرداخته شده است. در واقع اگر چه در سال های اخیر فناوری های نوین در عرصه الکترونیک سبببهبود وضعیت زندگی ما انسان ها شدهاست،اما به موازات آن با مشکلات جدیدی ناشی از تولید زباله های الکترونیکی مواجه شدهایم که در مقایسه با زباله های خانگی با سرعت بیشتری رو به افزایش و حاوی مواد خطرناک تر و سمی تری بوده اند.

کلیدواژه ها:

مدیریت ، ضایعات الکترونیکی ، محیط زیست ، بازیافت