طراحی الگوی شهر دوستدار سالمند با تاکید بر مناسب سازی فضاهای عمومی شهری

با افزایش روزافزون جمعیت سالمندان در جهان و ایران، ضرورت طراحی شهرهای دوستدار سالمند به یکی از چالش های اساسی برنامه ریزی شهری تبدیل شده است. این پژوهش با هدف طراحی الگویی جامع برای شهر دوستدار سالمند با تاکید بر مناسب سازی فضاهای عمومی شهری انجام شده است. روش شناسی این تحقیق مروری-تحلیلی بوده و با بررسی منابع معتبر داخلی و خارجی، ابعاد مختلف شهر دوستدار سالمند شامل دسترسی پذیری، ایمنی، راحتی، مشارکت اجتماعی و ادغام فضایی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که طراحی موفق شهر دوستدار سالمند مستلزم توجه همزمان به ابعاد کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی است. الگوی پیشنهادی این پژوهش شامل شش محور اصلی است: طراحی پیاده راه های ایمن و دسترس پذیر، ایجاد فضاهای سبز مناسب، تسهیل دسترسی به حمل ونقل عمومی، مبلمان شهری کاربردی، فراهم سازی امکانات بهداشتی مناسب و ارتقای احساس امنیت. نتایج نشان می دهد که اجرای این الگو می تواند به طور معناداری کیفیت زندگی سالمندان را بهبود بخشیده و مشارکت اجتماعی آنها را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

شهر دوستدار سالمند ، مناسب سازی شهری ، فضاهای عمومی ، سالمندی فعال ، دسترسی پذیری