طراحی مدل مفهومی فرم شهر کم کربن بر اساس تعامل شکل شهری و اقلیم خرد (مطالعه موردی: شهر پرند)

در سالهای اخیر، ضرورت کاهش مصرف انرژی و کاهش انتشار کربن در شهرهای جدید ایران اهمیت دوچندان یافته است. شهر پرند به عنوان یکی از شهرهای جدید کشور، با چالشهای اقلیم خشک و مصرف انرژی باال روبه روست. این پژوهش، به بررسی تعامل میان فرم شهری (ارتفاع، نسبت سطح به ارتفاع، نفوذپذیری هوا) و شاخصهای اقلیم خرد (دما، باد، تابش) می پردازد و مدل مفهومی فرم شهری کم کربن را برای این شهر طراحی می کند. یافته ها نشان می دهد که تراکم متوسط با نسبت سطح نما به ارتفاع متعادل، جهت گیری مناسب بلوکها تا ۳ نسبت به باد غالب غربی، و طراحی فضاهای باز نفوذپذیر می تواند دمای میانسطحی را تا ۵ درجه کاهش دهد و مصرف انرژی سرمایشی ساختمان ها را حدود ۲۰ درصد کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

فرم شهری ، اقلیم شهری ، انرژی ساختمان ، کم کربن ، طراحی اقلیم ، شهر پرند ، نسبت سطح به ارتفاع