تحلیل نقش مدل های سه بعدی شهری حاصل از فتوگرامتری پهپادی در ارتقا مطالعات برنامه ریزی و طراحی شهری (مطالعه موردی: منطقه وحدتیه، استان بوشهر)

با پیچیده تر شدن ساختارهای فضایی شهرها و ضرورت بهره گیری از ابزارهای دقیق در تحلیل های کالبدی، فناوری فتوگرامتری پهپادی به عنوان رویکردی نوین در تولید مدل های سه بعدی شهری، جایگاه ویژه ای در مطالعات برنامه ریزی و طراحی شهری یافته است. این مقاله با تمرکز بر منطقه وحدتیه در استان بوشهر، به بررسی تاثیر مدل های سه بعدی حاصل از داده های پهپادی بر ارتقای کیفیت تحلیل های شهری می پردازد. پیش از به کارگیری این فناوری، تحلیل های فضایی عمدتا مبتنی بر نقشه های دوبعدی و برداشت های میدانی محدود بود که امکان ارزیابی دقیق فرم، دید و نقاط بحرانی را فراهم نمی کرد. در این پژوهش، با استفاده از تصاویر هوایی اخذشده توسط پهپاد و پردازش آن ها به روش فتوگرامتری، مدل سه بعدی دقیقی از بافت شهری منطقه تولید شد. این مدل، امکان تحلیل های پیشرفته تری در زمینه دید و منظر، ارزیابی فرم شهری، شناسایی گره های فضایی و بهینه سازی طراحی شهری را فراهم ساخت. نتایج نشان می دهد که بهره گیری از مدل های سه بعدی پهپادی، نه تنها موجب افزایش دقت و سرعت در تحلیل های شهری شد، بلکه زمینه ساز تحول در فرآیند تصمیم سازی، ارتقای شفافیت و تسهیل مشارکت ذی نفعان گردید. در پایان، پیشنهادهایی برای توسعه کاربرد این فناوری در سایر مناطق شهری ایران ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

فتوگرامتری پهپادی ، برنامه ریزی شهری ، طراحی شهری ، مدل سه بعدی ، تحلیل فضایی ، وحدتیه _ استان بوشهر