چالش هویت در شهرسازی معاصر ایران: تحلیلی بر بحران مسکن، گسست کالبدی و راهکارهای توسعه زمینه گرا

شهرسازی معاصر ایران در دهه های اخیر با سه بحران عمده شامل بحران مسکن، گسست کالبدی و افول هویت شهری مواجه شده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی–مفهومی، به بررسی رابطه میان این بحران ها و چگونگی تاثیر آن ها بر هویت شهری می پردازد. نتایج مطالعه نشان می دهد که سیاست های مسکن محور همچون طرح مسکن مهر، به واسطه رویکرد کمی گرا و فقدان پیوند با زمینه های فرهنگی و تاریخی، موجب تولید فضاهای بی هویت و کاهش حس تعلق شده اند. همچنین، گسترش افقی بی ضابطه، تفکیک عملکردی، و بزرگراه سازی درون شهری به گسست فضایی و تضعیف انسجام شهری انجامیده است. مقاله با بهره گیری از نظریه های زمینه گرا و با تکیه بر نمونه های موفق داخلی و بین المللی، راهکارهایی همچون بازآفرینی شهری بومی محور، بهره گیری از میراث فرهنگی، مشارکت مردمی و طراحی فضاهای عمومی هویت ساز را پیشنهاد می دهد. هدف، ارائه الگویی برای بازتعریف هویت شهری در چارچوب توسعه زمینه گرا و پایداری فرهنگی است.

کلیدواژه ها:

شهرسازی زمینه گرا ، بحران هویت شهری ، گسست کالبدی ، بحران مسکن ، حس تعلق