کاربرد تلفیق GIS، تصمیم گیری چند معیاره و یادگیری ماشین در ارزیابی پتانسیل بام ساختمان های استان تهران برای توسعه انرژی خورشیدی: یک مرور نظام مند

گسترش انرژی های تجدیدپذیر به ویژه انرژی خورشیدی، یکی از ارکان توسعه پایدار شهری در دهه اخیر به شمار می رود. در مناطق کلان شهری مانند تهران که با چالش های آلودگی هوا، تراکم جمعیت و محدودیت زمین مواجه اند، استفاده از بام ساختمان ها برای نصب سامانه های فتوولتائیک (PV) می تواند راه حلی موثر باشد. با این حال، انتخاب بهینه مکان ها نیازمند تحلیل دقیق معیارهای مکانی، محیطی و اقتصادی است. این مقاله با مرور نظام مند مطالعات انجام شده در زمینه مکان یابی و ارزیابی پتانسیل خورشیدی، ترکیب سه فناوری کلیدی سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS)، روش های تصمیم گیری چندمعیاره (MCDM) و یادگیری ماشین را بررسی می کند. هدف، ارائه چارچوبی تلفیقی برای شناسایی بهینه بام های مناسب در استان تهران است.

کلیدواژه ها:

سیستم اطلاعات مکانی ، تصمیم گیری چند معیاره ، انرژی خورشیدی ، مکانیابی