مطالعه تطبیقی معیارهای انرژی مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان و LEED

این تحقیق به مطالعه تطبیقی معیارهای انرژی مندرج در مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان ایران و سیستم رتبه بندی LEED می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، تحلیل جامع و تخصصی تفاوت ها و شباهت های این دو چارچوب در راستای بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان ها است. مبحث ۱۹ به عنوان یک آیین نامه اجباری، بر حداقل الزامات فنی و راهکارهای غیرفعال برای کاهش تقاضای انرژی تمرکز دارد، در حالی که LEED به عنوان یک سیستم داوطلبانه و عملکردمحور، رویکردی جامع تر شامل مدل سازی انرژی، استفاده از انرژی های تجدیدپذیر، پایش عملکرد پس از ساخت و سایر ابعاد پایداری را دنبال می کند. یافته ها نشان می دهد که اگرچه مبحث ۱۹ گامی مهم در جهت کاهش اتلاف انرژی در ایران برداشته است، اما در مقایسه با LEED، فاقد مکانیزم های عملکردمحور، مشوق های مشخص برای انرژی های تجدیدپذیر و الزامات پایش مستمر است. همچنین، LEED در بومی سازی برای اقلیم های خاص (مانند مناطق گرم و خشک ایران) چالش هایی دارد. این مطالعه با ارائه جداول مقایسه ای، فرصت های بهبود مبحث ۱۹ را از طریق الهام گیری از رویکردهای LEED شناسایی می کند. پیشنهادات پژوهش شامل الزام به مدل سازی انرژی، گسترش پوشش انرژی های تجدیدپذیر، تاکید بر پایش عملکرد واقعی، توسعه سیستم های رتبه بندی بومی و یکپارچه سازی فناوری های نوین است. این اقدامات می توانند به ارتقای استانداردهای ملی ساختمان در ایران به سمت پایداری بیشتر و کارایی انرژی بالاتر کمک کنند.

کلیدواژه ها:

مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان ، LEED ، بهره وری انرژی ، ساختمان سبز ، مطالعه تطبیقی ، پایداری