بررسی آزمایشگاهی تاثیر طول بر مشخصه های هیدرولیکی جت ریزشی قائم

طراحی صحیح سازه های کاهنده انرژی سرریزهای آزاد باعث کاهش آبشستگی بستر پایین دست سد می شود. جهت طراحی این سازه ها برآورد حداکثر فشار ضربه جت در بستر و در درون درزه های سنگی ضروری است. طول جت های ریزشی از لحظه تخلیه از سازه های تخلیه کننده جریان تا محل برخورد به تراز پایاب نقش کلیدی در وضعیت استهلاک انرژی جت دارد. در این پژوهش با استفاده از مدل شبیه سازی بزرگ مقیاس آزمایشگاهی، متوسط و نوسانات سرعت در محل برخورد با بستر برای جت های ریزشی با طول های مختلف مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد با افزایش طول جت شدت آشفتگی جت تا دو برابر افزایش می یابد. برای سرعت های کم افزایش ارتفاع سقوط منجر به افزایش سرعت جت ریزشی در محل برخورد با بستر می گردد. این در حالی است که در سرعت های بالای جت، ریزشی سرعت جت ریزشی با افزایش ارتفاع جت به مرور کاهش می یابد. این کاهش سرعت جت در سرعت های بالا با افزایش شدت نوسانات فشار (RMS) و افزایش افت فشار در بستر همراه است. افزایش سرعت منجر به افزایش آشفتگی سطحی جت ریزشی و افزایش نرخ ورود هوا به درون جت ریزشی می شود از اینرو شدت نوسانات داخلی جت و افت فشار ناشی از آن افزایش می یابد. جت ریزشی، نوسانات سرعت، حوضچه استغراق مدل آزمایشگاهی، سرریز سد

کلیدواژه ها:

جت ریزشی ، سازه های کاهنده انرژی ، آبشستگی ، مدل شبیه سازی ، حوضچه استغراق