مقایسه شیوه های مختلف چیدمان تیرهای فرعی در سقف کامپوزیت در یک پلان ثابت و انتخاب شیوه تیرریزی بهینه

در عصر حاضر طراحی سازه ها ترکیب مصالح بتن و فولاد در قالب سیستم های کامپوزیت به عنوان راهکاری موثر برای افزایش ظرفیت باربری و بهبود عملکرد لرزه ای مطرح گردیده است. در این مقاله رفتار سازه ای دالهای کامپوزیت بتنی با تیرهای فولادی I شکل با تمرکز بر نحوه چیدمان تیرهای فرعی مورد بررسی قرار گرفته است. با استفاده از نرم افزار ABAQUS و روش اجزای محدود پنج چیدمان متفاوت جهت تیرریزی (افقی، صلیبی، لوزوی، مستطیلی واگرا و مستطیلی هم محور) در نظر گرفته شده است و پس از مدل سازی تحلیل شده اند. برای هر چیدمان پارامترهایی از جمله نیروی ثقلی وارده تا آستانه ی تسلیم و طول موثر تیر کامپوزیت ارزیابی گردید. نتایج عددی نشان دادند که مدل مستقیم و افقی عملکرد بهتری در تحمل بار و پوشش دهانه دارد، در حالی که مدل مستطیلی واگرا دارای کمترین ظرفیت باربری بود. یافته های تحقیق می توانند در انتخاب چیدمان بهینه تیرریزی در پروژه های عمرانی موثر واقع شده و به طراحان در توسعه سازه های سبک، مقاوم و اقتصادی کمک نمایند.

کلیدواژه ها:

تیر کامپوزیت ، تیر ، مرکب ، تحلیل اجزای محدود ، چیدمان تیر فرعی ، مدل سازی عددی