مقایسه روشهای تعیین مقاومت برهمکنش نیروی فشاری لنگر خمشی در مقاطع فولادی پر شده با بتن فشرده

مقاطع فولادی پر شده با بتن (CFT) به دلیل ترکیب مزایای بتن و فولاد گزینه ای برجسته در طراحی سازه های مقاوم هستند. این مقاطع با کاهش کمانش، فولاد، افزایش انعطاف پذیری بتن، مقاومت بالا در برابر آتش سوزی و حذف نیاز به قالب بندی عملکرد سازه را ارتقا می دهند. این پژوهش به بررسی عملکرد دو روش طراحی برای محاسبه مقاومت برهمکنش نیروی فشاری لنگر خمشی در این مقاطع در حالت فشرده، مطابق با مبحث دهم مقررات ملی ساختمان ایران و آیین نامه طراحی سازه های فولادی آمریکا می پردازد. روش اول مبتنی بر معادلات برهمکنش نیروی محوری لنگر خمشی مقاطع فولادی است که ممکن است محافظه کارانه باشد، در حالی که روش دوم از توزیع تنش پلاستیک برای مقاطع فشرده بهره می برد که رفتار واقعی تری ارائه می دهد. تحلیل ها برای مقاطع مربعی و دایره ای فشرده با نسبت های مختلف، فولاد مقاومت های مختلف بتن و لاغری های متفاوت ستون کوتاه، متوسط و بلند انجام شده است. نتایج نشان می دهد که روش اول در مقاطع با نسبت فولاد پایین تر، محافظه کاری بیشتری را نشان می دهد و روش توزیع تنش پلاستیک دقت بیشتری در پیش بینی رفتار واقعی مقاطع ارائه می کند.