بررسی رفتار لرزه ای دیوار برشی فولادی مرکزگرا با در نظر گرفتن اثر اندرکنش خاک و سازه

طراحی لرزه ای سازه ها با هدف دستیابی به سطح عملکرد ایمنی جانی مستلزم ورود سازه به ناحیه رفتار غیر خطی است. در این شرایط، بروز تغییر شکل های ماندگار می تواند بازسازی سازه را غیر اقتصادی ساخته و در مواردی تخریب کامل آن را ضروری نماید. در این راستا، سیستمهای مرکزگرا به عنوان راهکاری نوین جهت کاهش خسارات ناشی از زلزله معرفی شده اند. یکی از پیشرفته ترین این سیستمها دیوار برشی فولادی مرکزگرا است که به عنوان یک سیستم تاب آور لرزه ای مورد توجه گسترده ی پژوهشگران قرار گرفته و مطالعات متعددی پیرامون آن انجام شده است. با وجود نقش مهم اندرکنش خاک و سازه در پاسخ دینامیکی سازهها، اغلب مطالعات پیشین در زمینه ی دیوارهای برشی فولادی مرکز گرا، فرض تکیه گاه صلب را لحاظ کرده اند در این پژوهش اثر اندرکنش خاک و سازه بر رفتار لرزه ای سیستم دیوار برشی فولادی مرکزگرا با بهره گیری از روش پارامتر متمرکز بنیادی مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور سه سازه ی ۵، ۷ و ۱۰ طبقه تحت تاثیر شتاب نگاشتهای مختلف با بهره گیری از تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی غیر خطی ارزیابی شده اند. نتایج نشان میدهد که اندرکنش خاک و سازه منجر به تغییرات قابل توجهی در جابه جایی های نسبی و جابه جاییهای نسبی پسماند طبقات شده است به طور مشخص در اثر حضور اندرکنش خاک و سازه بیشینه ی مقادیر میانه ی جابه جایی نسبی طبقات به ترتیب در سازه های ۵، ۷ و ۱۰ طبقه به میزان ۷ %۳۱ و %۳۸% کاهش یافته است. همچنین، بیشینه ی مقادیر میانه ی جابه جایی نسبی ماندگار نیز به ترتیب با کاهش %۵۰ %۵۴ و ۵۱% همراه بوده است.

کلیدواژه ها:

اندرکنش خاک و سازه ، دیوار برشی فولادی مرکز گرا ، تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی غیر خطی ، جابه جایی نسبی