تاثیر گام زمانی بار ورودی در آزمایش مودال تحت شرایط بهره برداری

تحلیل مودال عملیاتی به عنوان ابزاری موثر در شناسایی مشخصات دینامیکی سازهها به ویژه در سازه هایی با ابعاد بزرگ که امکان ایجاد تحریک کنترل شده وجود ندارد جایگاه ویژه ای یافته است. در این روش تنها پاسخهای اندازه گیری شده از سازه در برابر تحریکات محیطی یا عملیاتی استفاده می شود و ویژگی های تحریک ورودی نقش پنهانی اما بسیار حیاتی در دقت استخراج پارامترهای مودال دارند. پژوهش حاضر با تمرکز بر ویژگیهای ورودی مناسب، به بررسی اثر گام زمانی بر کیفیت شناسایی مودال در یک تیر یک سر گیردار می پردازد. از روش جستار قله برای تحلیل مودال استفاده شده و نتایج با بسامدهای مرجع از تحلیل عددی مقایسه شده اند. تحلیل ها نشان دادند که با کاهش مقدار گام زمانی اختلاف نتایج بسامدهای طبیعی در بسامدهای بالا با مقدار مبنا کمتر می شود؛ یعنی کاهش گام زمانی منجر به جواب دقیق تر شده است. همچنین کوچک تر شدن گام زمانی منجر به افزایش تفکیک پذیری مودها شده است. این نتایج می تواند به بهبود طراحی آزمایشهای خروجی تنها در سازه های واقعی کمک کند.

کلیدواژه ها:

شناسایی مودال در شرایط بهره برداری ، گام زمانی ، تیر یک سر گیردار ، بسامد طبیعی ، جستار قله