بررسی آزمایشگاهی رفتار ملاتهای ژئوپلیمری حاوی ماسه مگنتیت تحت بارگذاری مکانیکی و میدان مغناطیسی

کامپوزیتهای ژئوپلیمری به دلیل دوام بالا، مقاومت شیمیایی و ویژگیهای زیست محیطی مطلوب به عنوان جایگزینی پایدار برای کامپوزیت های سیمانی مطرح شده اند. ترکیب این مصالح با مواد مغناطیسی مانند ماسه مگنتیت می تواند علاوه بر بهبود خواص مکانیکی، ویژگیهای مغناطیسی منحصر به فردی را به آنها ببخشد. در این پژوهش، رفتار مکانیکی و مغناطیسی ملاتهای ژئوپلیمری حاوی ماسه مگنتیت تحت شرایط بارگذاری مختلف بررسی شده است. برای این منظور، نمونه های ژئوپلیمری با درصدهای مختلف ماسه مگنتیت (۰ تا ۱۰۰ درصد) جایگزین ماسه سیلیسی شده و تحت آزمایش های مقاومت فشاری، خمشی، کششی، جذب آب، وزن مخصوص و تنش مغناطیسی ارزیابی شدند. نتایج این مطالعه نشان داد که افزایش درصد مگنتیت تا ۴۰ درصد موجب بهبود مقاومت مکانیکی شده و در سن ۲۸ روز، مقاومت فشاری معادل ۷۰.۶ مگاپاسکال، همچنین مقاومت خمشی معادل ۱۰.۸ مگاپاسکال و مقاومت کششی معادل ۵.۸۴ مگاپاسکال حاصل گردید که مقادیر حاصل بالاترین مشخصات مکانیکی در قیاس با سایر طرحهای مورد مطالعه بودند. همچنین یافته ها نشان داد که واکنش ملات نسبت به بارگذاری مغناطیسی با افزایش درصد مگنتیت تشدید می یابد. این یافته ها نشان دهنده پتانسیل بالای ملاتهای ژئوپلیمری مغناطیسی در کاربردهای خاص مهندسی از جمله سازه های مقاوم در برابر امواج الکترومغناطیسی و سیستم های خودترمیم شونده است.

کلیدواژه ها:

ملات ژئوپلیمری ، روباره کوره بلند آهن ، گذاری ماسه مگنتیت ، تنش مغناطیسی