ارزیابی پاسخ لرزه ای سازههای بلند لوله ای مجهز به میراگرهای ویسکوز در مهارهای بازوئی، تحت تحریکات دور از گسل

با توجه به اهمیت کاهش پاسخهای لرزه ای در ساختمانهای بلند، استفاده از میراگرهای ویسکوز غیر فعال به عنوان راهکاری موثر در بهبود عملکرد لرزه ای سازه ها مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه به بررسی تاثیر موقعیت میراگرهای ویسکوز غیر خطی غیر فعال (PNVD) در سیستم مهارهای بازویی، بر پاسخ لرزه ای سازههای لوله ای بلند تحت تحریکات دور از گسل پرداخته است. مدلهای ۵۰، ۶۰ و ۷۰ طبقه از ساختمانهای لوله ای با سیستمهای مهاربازویی معمولی و مجهز به PNVD در شرایط مختلف مورد تحلیل قرار گرفته اند. تحلیلها با استفاده از نرم افزار OpenSees و تحلیل تاریخچه زمانی غیر خطی (NTHA) انجام شده است. سه تابع تاریخچه زمانی از پایگاه داده PEER برای تحلیل انتخاب گردیده و هندسه سازه ها از مطالعات پیشین اقتباس شده است. نتایج نشان میدهند که در ساختمانهای ۵۰ طبقه، قرار دادن PNVDها به صورت مورب در داخل سیستمهای مهاربازویی منجر به کاهش قابل توجهی در پاسخهای لرزه ای میشود. در ساختمانهای ۶۰ و ۷۰ طبقه، کاهش بهینه پاسخها با قرار دادن PNVDها به صورت عمودی بین ستونهای محیطی و سیستمهای مهار بازویی مشاهده گردید. بیشترین کاهش در جابجایی و شتابها در ساختمانهای ۵۰، ۶۰ و ۷۰ طبقه به ترتیب ۲۷.۴۰%، ۲۵.۵۶%، ۶۴.۹۸% و ۳۶.۸۸% بوده است. این مطالعه نشان میدهد که انتخاب صحیح پیکربندی میراگرها در سیستمهای مهار بازویی با توجه به ارتفاع و فرکانس سازه می تواند به کاهش قابل توجهی در پاسخهای لرزه ای منجر شود.

کلیدواژه ها:

سیستمهای مهار بازویی ، تحلیل تاریخچه زمانی غیر خطی ، سازههای لوله ای ، میراگر ویسکوز ، پاسخ لرزه ای