مروری بر تاثیر نانوذرات پایه سیلیسی بر دوام کامپوزیتهای سیمانی

دوام کامپوزیتهای سیمانی از جمله ویژگیهای اساسی آنها محسوب می شود؛ زیرا این مواد باید در برابر شرایط محیطی مختلف در طول عمر سازه پایداری لازم را داشته باشند. در سالهای اخیر پژوهشگران برای بهبود دوام این کامپوزیتها از نانوذرات متنوعی بهره گرفته اند. در این راستا، استفاده از نانوذرات پایه سیلیسی با ساختارهای صفر، یک و دو بعدی در کامپوزیتهای سیمانی مورد توجه قرار گرفته و تحقیقات گسترده ای در زمینه ارتقای عملکرد دوامی آنها انجام شده است. در این پژوهش به مروری جامع بر تاثیر نانوذرات پایه سیلیسی شامل نانوسیلیس، نانولوله های هالوسیت و نانورس بر دوام کامپوزیتهای سیمانی پرداخته شده است. نتایج نشان می دهد که این نانوذرات از طریق مکانیزم های عملکردی مرتبط با ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی خود سبب افزایش دوام این کامپوزیتها می شوند. این مکانیزم ها شامل اثر پرکنندگی، نقش کانونهای هسته زایی و خاصیت پوزولانی است. اثر پرکنندگی با کاهش تخلخل نفوذ پذیری را کاهش داده و پایداری را بهبود می بخشد، همچنین، کانونهای هسته زایی و واکنش پوزولانی با تسریع فرایند هیدراسیون و افزایش تشکیل ژل سیلیکاتی موجب تراکم بیشتر ریز ساختار و کاهش نفوذ عوامل مهاجم می شوند. افزون براین، خاصیت پوزولانی نانوذرات پایه سیلیسی با کاهش محتوای کلسیم هیدروکسید از واکنشهای نامطلوب شیمیایی جلوگیری کرده و دوام کامپوزیتهای سیمانی را افزایش می دهد.

کلیدواژه ها:

نانوسیلیس ، نانولوله های هالوسیت ، نانورس ، دوام کامپوزیتهای سیمانی