تاثیر محیط اسیدی بر مقاومت اتصال بتن تقویت شده با کامپوزیت FRP با روشهای EBROG, EBR

سازه های بتن آرمه به دلایلی همچون تغییر کاربری، خطاهای اجرایی و شرایط محیطی مخرب نیازمند مقاوم سازی هستند. در این راستا، کامپوزیت های FRP به دلیل ویژگی هایی مانند مقاومت کششی بالا، وزن کم، سهولت اجرا و حفظ معماری، سازه ها کاربرد گسترده ای یافته اند. جداشدگی زودهنگام FRP از سطح بتن یکی از رایج ترین الگوهای گسیختگی در این سیستم هاست. روش شیارزنی که در دانشگاه صنعتی اصفهان توسعه یافته، با هدف کاهش یا حذف این پدیده معرفی شده است. این روش در قالب تکنیک های مختلفی از جمله EBROG، EBRIG و EBRIOG پیاده سازی می شود. از سوی دیگر، بررسی دوام اتصالات FRP در شرایط محیطی تهاجمی، به ویژه در محیط های اسیدی به دلیل اثر گذاری بالقوه بر عمر مفید سازه ها، از اهمیت بالایی برخوردار است. در این پژوهش، تاثیر محیط اسیدی بر اتصال FRP به بتن با دو روش EBR و EBROG با استفاده از ۸ نمونه بتنی به ابعاد ۱۵۰×۱۵۰ × ۳۵۰ میلی متر بررسی شده و ساز و کارهای تخریب احتمالی تحلیل شده اند. نتایج نشان داد استفاده از شیار ۱۰×۱۰ در محیط آزمایشگاه و محیط اسیدی، به ترتیب ۱۰ و ۴۶ درصد از نظر ظرفیت باربری از نمونه ی EBR بهتر عمل کرده است.

کلیدواژه ها:

جداشدگی کامپوزیت FRP ، رفتار اتصال ، آزمایش برش مستقیم ، محیط اسیدی