استفاده از روشهای تصمیم گیری چند معیاره برای انتخاب سیستم آبگیری از دریا پهنه کوهستک

با هدف شناسایی و انتخاب بهینه نوع سیستم آب گیری از دریا از رویکردهای تصمیم گیری چند معیاره (MCDM) بهره گیری شده است. چهار گزینه فنی شامل موج شکن، جتی شمع و عرشه، جتی سنگی و خط لوله بر اساس هشت معیار کلیدی و با وزن دهی، تخصصی مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفتند. برای تحلیل از روشهای VIKOR (SI, RI, QI)، TOPSIS، WASPAS، WPM، SAW و AHP استفاده گردید. یافته ها نشان داد که گزینه خط لوله در اکثر روشها رتبه نخست را کسب کرده و میانگین رتبه ۱.۲۵ را داراست و گزینه جتی شمع و عرشه با میانگین رتبه ۴، ضعیف ترین گزینه بوده است که این همگرایی نشانگر انسجام داده ها و اعتبار مدل تصمیم گیری است. تحلیل حساسیت گسترده با تغییر وزن هر معیار در بازه ۷۵ نشان داد که روشهای WASPAS و TOPSIS پایداری بیشتری داشته اند، در حالی که روش WPM و شاخص RI در VIKOR، حساسیت بالایی نشان دادند. در مجموع روش WASPAS با توجه به تعادل مطلوب میان پایداری و حساسیت به عنوان روش برتر و همچنین گزینه خط لوله نیز به عنوان گزینه برتر پیشنهاد میشود. نتایج پژوهش بر ضرورت تلفیق تحلیل حساسیت در فرایند تصمیم گیری چند معیاره و توجه به ویژگیهای خاص مسئله و ساختار داده ها در انتخاب روش مناسب تاکید دارد.