تعیین حریم تاثیرپذیری تونلهای مکانیزه حفاری شده در خاکهای دانه ای نسبت به گودبرداریهای مجاور مطالعه موردی خط ۱مترو (تبریز)

با توسعه سریع شهرهای بزرگ و افزایش نیاز به احداث سازههای زیرزمینی اجرای گودبرداریهای عمیق در مجاورت تونلهای شهری، به ویژه مترو، ضروری شده است. این گودبرداریها میتواند باعث تغییر تنشهای خاک و جابه جایی های اضافی شود که در خاکهای دانه ای به نشست های غیر مجاز و کاهش ایمنی تونل منجر میشود. بنابراین بررسی تاثیرات گودبرداریهای مجاور بر پایداری تونلها اهمیت بالایی دارد. در این پژوهش، با استفاده از روش عددی اجزای محدود و نرم افزار ۲۰۲۴ PLAXIS ۲D تاثیر فاصله و عمق گودبرداری بر تونلهای مکانیزه حفاری شده در خاکهای دانه ای بررسی شده است. به عنوان مطالعه موردی، خط یک متروی تبریز و تونلی با قطر ۶ متر که به روش TBM حفر شده، انتخاب گردید. مدل سازی عددی با مدل رفتاری Hardeninig Soil انجام و اثر گودبرداری در سه عمق (۴، ۶ و ۸ متر با عرض ثابت ۱۰ متر و نسبت سربار به قطر تونل ۲.۵ تحلیل شده است. نتایج نشان میدهد که در عمق ۴ متری اثر قابل توجهی بر عملکرد تونل مشاهده نمیشود و در عمق ۶ متری نیز، جز در حالت قرارگیری مستقیم تونل در زیر گود شرایط بهره برداری پایدار است،اما در عمق ۸ متری جابه جاییهای تونل از حدود مجاز فراتر رفته و نیاز به اجرای تمهیدات تحکیمی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

تونلهای مکانیزه حریم ، تونل گودبرداری مترو تبریز ، مدل سازی عددی