بررسی اثرات بیوپلیمرهای گوار و زانتان بر خواص مکانیکی خاک ماسه ای حاوی رس

تثبیت خاک به منظور بهبود خواص مهندسی خاکهای مسئله دار به ویژه برای افزایش ظرفیت باربری و کاهش نفوذپذیری در مهندسی ژئوتکنیک کاربرد فراوانی دارد. استفاده از مواد شیمیایی اگرچه موثر است اما نگرانیهای زیست محیطی به همراه دارد. از این رو بیوپلیمرهای طبیعی مانند گوار و زانتان به عنوان گزینه های پایدار و سازگار با محیط زیست در تثبیت خاک مورد توجه قرار گرفته اند. این تحقیق تاثیر بیوپلیمرهای گوار و زانتان را بر ویژگیهای ژئوتکنیکی ماسه ترکیب شده با درصدهای مختلف خاک رسی کائولن (۰) ۱۰، ۱۵، ۲۰ و ۲۵ درصد وزنی) و مقادیر مختلف بیوپلیمر (۰/۵، ۱، ۱/۵ و ۲ درصد وزنی مورد بررسی قرار داده است. همچنین سیمان (۵) ۱۰ و ۱۵ درصد وزنی به عنوان ماده شیمیایی مرسوم برای مقایسه عملکرد تثبیت شیمیایی در این تحقیق استفاده شد. نتایج نشان داد که گوار نسبت به زانتان تاثیر بیشتری بر افزایش مقاومت خاک دارد. در نمونه های عمل آوری شده ۲۸،روزه مقاومت نمونه تثبیت شده با ۲ گوار حدود ۲/۵. بیشتر از نمونه مشابه با غلظت مشابه زانتان بود. همچنین، در نمونه های ترکیب شده با ۲۵،رس نمونه های تثبیت شده با %۲. گوار تا ۷/۵% مقاومت بالاتری نسبت به نمونه های مشابه با %۲ زانتان نشان دادند که بر تاثیر مثبت حضور رس در روند تثبیت خاک تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

ماسه رس دار ، تثبیت ، گوار ، زانتان ، مقاومت فشاری محصور نشده