تحلیل تطبیقی و طراحی بهینه میراگرهای جرمی تنظیم شده در سازههای تحت تاثیر اندرکنش خاک و سازه

میراگرهای جرمی تنظیم شده از ابزارهای موثر کنترل ارتعاشات سازهای تحت اثر زلزله و باد هستند. اغلب مطالعات با فرض صلب بودن پایه، اثرات اندرکنش خاک و سازه را نادیده گرفته اند؛ در حالیکه پژوهشهای نوین نشان میدهد انعطاف پذیری خاک میتواند به تغییرات اساسی در ویژگیهای دینامیکی سازه منجر شده و عملکرد میراگر را به طور قابل توجهی کاهش دهد این کاستی ضرورت بررسی جامع و بازنگری در طراحی بهینه میراگر تحت شرایط واقعی خاک را برجسته میسازد. هدف این مطالعه ارائه یک مرور تحلیلی از پژوهشهای منتشر شده طی سالهای ۱۹۹۸ تا ۲۰۲۵ است تا ابعاد مغفول مانده اثر SSI در طراحی TMD روشن گردد ابتدا مفاهیم،TMD مدل سازیهای SSI و تعامل آنها در شرایط مختلف خاک و سازه بررسی شده اند سپس مطالعات بر اساس نوع خاک روشهای مدل سازی الگوریتمهای بهینه سازی نظیر DE GA، PSO، و روشهای هوشمند) و نوع سیستم سازهای دسته بندی شده.اند تحلیل تطبیقی این مطالعات با تبیین نقاط قوت و ضعف و الگوهای موفق و ناموفق پژوهشی، زمینه ساز نوآوری در ترسیم چارچوبی آینده نگر برای طراحی TMD بر پایه مدلهای پیشرفته SSI و بهینه سازی چندهدفه و فناوریهای نوین یادگیری ماشین در تخمین خواص لحظه ای خاک است. این رویکرد میتواند راهگشای توسعه سامانه های هوشمند کنترل ارتعاش باشد.

کلیدواژه ها:

میراگر جرمی تنظیم شده (TMD) ، اندرکنش خاک و سازه (SSI) ، طراحی بهینه سامانه های کنترل غیر فعال ، الگوریتم های بهینه سازی تکاملی ، الگوریتمهای فراابتکاری ، کاهش ارتعاشات سازه ای ، کنترل پاسخ لرزه ای