بررسی چارچوب های احتمالاتی ارزیابی ریسک در پروژه های عمرانی

ارزیابی ریسک در پروژه های عمرانی برای شناسایی، تحلیل و کاهش عدم قطعیت ها ضروری است. روش های مختلفی برای این منظور توسعه یافته اند که شامل تحلیل درخت خطا، شبیه سازی مونت کارلو، شبکه های بیزی و منطق فازی می شود. هر یک از این روش ها دارای ویژگی ها، مزایا و محدودیت های خاص خود هستند که استفاده از آن ها را در شرایط مختلف پروژه های عمرانی تحت تاثیر قرار می دهد. این پژوهش با مرور نظام مند مدل های احتمالاتی ارزیابی ریسک در مطالعات گذشته، به بررسی و تحلیل این چارچوب ها پرداخته است. مقایسه روش ها نشان می دهد که مدل های احتمالاتی قادرند عدم قطعیت های موجود در پروژه های عمرانی را به طور موثرتری مدیریت کنند. انتخاب مدل مناسب به عواملی مانند دسترسی به داده ها، پیچیدگی پروژه و میزان وابستگی متغیرها بستگی دارد. همچنین ترکیب روش های مختلف مانند ادغام منطق فازی با مدل های بیزی می تواند در شرایط کمبود داده و اطلاعات ناقص، دقت ارزیابی ریسک را افزایش دهد. نتایج این مطالعه می تواند به مهندسان و مدیران پروژه در انتخاب بهترین رویکرد برای تحلیل و مدیریت ریسک کمک کند.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ریسک ، مدل های احتمالاتی ، مدیریت ریسک ، عدم قطعیت ، پروژه عمرانی