سنجش ضریب اصطکاک روسازی بر اساس تغییرات بافت درشت سطح با تحلیل کنتراست تصاویر دیجیتال

ایمنی جاده ای به دلیل تاثیر مستقیم بر کاهش تصادفات و هزینههای اجتماعی اقتصادی از اولویتهای اصلی مهندسی حمل و نقل است. کاهش اصطکاک سطح روسازی در شرایط مرطوب به ویژه به دلیل پدیده ی هیدروپلنینگ عامل کلیدی در بروز تصادفات جاده ای است. روشهای سنتی مانند آزمون پاندول انگلیسی و آزمایش پخش ماسه برای اندازه گیری عدد پاندول انگلیسی و میانگین عمق بافت درشت با وجود دقت بالا به دلیل هزینه،زیاد سرعت،پایین اختلال ترافیکی و ارائه دادههای نقطه ای برای پایش گسترده شبکه های جاده ای ناکار آمد. این پژوهش روشی غیر تماسی و مقرون به صرفه مبتنی بر پردازش تصویر دیجیتال ارائه داد که از شاخص کنتراست استخراج شده از تصاویر دیجیتال ثبت شده با گوشیهای هوشمند برای ارزیابی اصطکاک روسازیهای آسفالتی استفاده می.کند. آزمایشها روی ۹ نمونه آسفالتی انجام شد و تصاویر با نرم افزار متلب پردازش گردید. نتایج نشان داد که کنتراست با میانگین عمق بافت و عدد پاندول انگلیسی همبستگی قوی دارد و توانایی انعکاس ویژگیهای بافت درشت و ریز روسازی را داراست. این روش با ارائه دادههای پیوسته و سریع پایش گسترده شبکه های جاده ای را به ویژه در مناطق با دسترسی محدود به تجهیزات تخصصی امکان پذیر می سازد کاربردهای آن شامل شناسایی نواحی با بافت فرسوده انتخاب مصالح بهینه و توسعه سیستمهای پایش هوشمند است که میتواند خطر هیدروپلنینگ و تصادفات را کاهش دهد. با این حال تعداد کم نمونهها و تاثیر عوامل محیطی مانند نور گردوغبار و قیرزدگی تعمیم پذیری نتایج را محدود میکند و اعتبار سنجی در مقیاس بزرگتر و شرایط واقعی جاده ای به ویژه در معابر با تردد سنگین ضروری است. با این حال کنتراست تصویرهای سطحی به عنوان شاخص سلامت بافت سطح قابل استفاده است زیرا کاهش آن نشان دهنده صیقل خوردگی آلودگی سطح یا قیرزدگی است. این مطالعه میتواند پایه ای برای سیستمهای پایش هوشمند فراهم کند تا ایمنی جاده ای را بهبود بخشد و هزینههای ناشی از تصادفات را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

ضریب اصطکاک بافت درشت سطح ، تحلیل ، کنتراست سطح روسازی ، تصاویر دیجیتال