مدلسازی دینامیکی اندام و سیستم جاذب ارتعاشی غیرفعال با هدف فرونشانی لرزش دست در بیماران مبتلا به ترمور حالت استراحت

در این پژوهش یک سیستم جاذب ارتعاشی غیرفعال به­منظور فرونشانی ارتعاشات ناخواسته دست که در بیماران مبتلا به ترمور موجب ناهنجاری حرکتی می­گردد مطالعه می­شود. ارزیابی اثربخشی این سیستم با توسعه یک مدل دینامیکی یکپارچه که شامل ۵ درجه آزادی در آرنج و مچ و ۲ درجه آزادی سیستم جاذب می­شود انجام می­پذیرد. تحلیل دینامیکی در دو مرحله معکوس و مستقیم صورت می­گیرد. نخست با تحریک دست براساس مسیرهای نوسانی ازپیش­معین که نماینده حرکت ترموری هستند، گشتاورهای مفصلی مدل ۵ درجه آزادی را محاسبه می­کنیم (دینامیک معکوس). سپس این گشتاورهای محاسبه­شده به مدل ۷ درجه آزادی داده می­شود و با تنظیم پارامترهای سیستم جاذب ارتعاشی، انتظار می­رود لرزش­های ناخواسته در حرکت دست فرونشانده شوند (دینامیک مستقیم). سیستم جاذب شامل یک جفت وزنه است که ازطریق اتصالات نرم به دست متصل می­شوند. نتایج شبیه­سازی نشان می­دهند که این سیستم به­طور قابل­ملاحظه­ای لرزش در محورهای خم و بازشدن آرنج و مچ را فرومی­نشاند.

کلیدواژه ها:

لرزش دست ، فرونشانی ترمور ، جاذب غیرفعال ، ارتعاش اجباری ، مدلسازی دینامیکی