بررسی تاثیر فرآیندهای رسوبی و دیاژنزی بر قطر گلوگاه حفرات، سازندهای دالان و کنگان در بخش مرکزی خلیج فارس

این مطالعه به بررسی تاثیر عوامل مختلف بر قطر گلوگاه حفرات در سازند دالان بالایی و کنگان در بخش مرکزی خلیج فارس پرداخته است. ریزرخساره، محیط رسوبی، فرایندهای دیاژنزی و تاثیر آنان بر پراکندگی داده های تخلخل و تراوایی، با استفاده از تجزیه و تحلیل های آماری بررسی شد. مطالعات پتروگرافی منجر به شناسایی ۱۲ ریزرخساره در قالب ۴ کمربند رخساره ای در یک محیط کم شیب کربناته گردید. ترسیم نمودارهای تخلخل و تراوایی تاثیر لیتولوژی بر روی داده های تخلخل و تراوایی را نشان داد به طوری که لیتولوژی دولومیت دارای مقادیر تخلخل و تراوایی بیشتری نسبت به آهک است. بافت رسوبی دانه پشتیبان نسبت به گل پشتیبان دارای مقادیر بالاتری از تخلخل و تراوایی می-باشند. غالب ترین فرایندهای دیاژنزی دولومیتی شدن، انحلال، سیمانی شدن و تراکم هستند. تخلخل های قالبی، حفره ای، بین بلورین و بین دانه ای مهم ترین تخلخل های شناسایی شده هستند. بررسی ها نشان داد فرایند انحلال و دولومیتی شدن نقش مهمی در افزایش قطر گلوگاه حفرات و کیفیت مخزنی دارند. بررسی نمودارهای دوگانه بیانگر آن است که سیمانی شدن و تراکم به تنهایی نقش کاهنده ای ندارند و تاثیر بیشتر آن درنتیجه تلفیق هردو عامل است. نتایج نشان داد که به علت تاثیر عوامل مختلف دیاژنزی بر ریزرخساره ها، قطر گلوگاه حفرات متفاوت بوده و جایگاه آن ها در نمودار وینلند جا به جا می گردد. ریزرخساره های دانه پشتیبان (پکستونی و گرینستونی) متعلق به کمربند رخسارهای شول که تحت تاثیر انحلال و یا دولومیتی شدن قرارگرفته اند، بهترین افق های مخزنی را وجود آورده اند. این ریزرخساره ها دارای بالاترین قطر گلوگاه حفرات و بهترین گونه های سنگی تعیین شده به روش وینلند هستند. ترسیم داده های تخلخل و تراوایی در نمودار وینلند منجر به تشخیص ۷ زون با قطر گلوگاه متفاوت شده است که نمونه های با R۳۵ بالاتر تحت تاثیر انحلال و دولومیتی شدن و نمونه های با R۳۵ کمتر تحت تاثیر سیمانی شدن و فشردگی قرارگرفته اند.

کلیدواژه ها:

ریزرخساره ، دیاژنز ، سازند دالان و کنگان ، قطر گلوگاه حفرات ، نمودار وینلند