ارائه یک مدل رفتاری الاستو-ترمو-ویسکوپلاستیک برای پیش بینی رفتار زیرساخت های مدفون زیرزمینی در رس دارای ساختار

در بسیاری از کاربردهای ژئوتکنیکی، لایه های خاک رس دارای ساختار، ممکن است در معرض بارگذاری طولانی مدت و تغییرات دما قرار گیرند. بنابراین سه عامل دما، خزش و ساختار بر رفتار سازه های مورد احداث در این خاک ها موثر خواهند بود. بررسی متون فنی نشان می دهد که اغلب مدلهای رفتاری موجود قادر هستند تنها به صورت جداگانه تاثیر ساختار، تغییرشکل های خزشی و تغییرات دما یا به صورت توامان اثر دو پدیده از این سه پدیده را در نظر بگیرند. در پژوهش حاضر، پس از مرور مطالعات گذشته در ارتباط با اثر دما و خزش بر رفتار ترمومکانیکی خاکهای رس دارای ساختار، یک مدل رفتاری جدید برای در نظر گرفتن همزمان هر سه عامل ارائه شده است. بر این اساس در ابتدا، تغییرات هر یک از سه پارامتر در صفحه تراکم e-lnp^' به طور جداگانه مورد ارزیابی قرار گرفته و در ادامه اثرات این سه فاکتور برای ارائه فرمولاسیون نهایی مدل با هم ترکیب شده است. روش مشابه توسط Hamidi, ۲۰۲۰ مبتنی بر حالت حدی خاک برای در نظر گرفتن اثر سه فاکتور دما، زمان و ساختار جهت بررسی رفتار خاک حین اعمال فشار ایزوتروپ خاک در نظر گرفته شده است. در این تحقیق، این سه فاکتور برای تبیین رفتار برشی رس ها مورد بررسی قرار گرفته است. در این تحقیق، سعی شده که از کمترین تعداد پارامترهای ممکن در مقایسه با مدل Modified Cam-Clay (MCC) استفاده شود و اطمینان حاصل گردد که پارامترهای جدید تفسیرهای فیزیکی یا مکانیکی واضحی دارند. نتایج تحقیق حاضر، درک جامع تری از رفتار پیچیده حاکم بر پاسخ مکانیکی رس های دارای ساختار، تحت شرایط محیطی و بارگذاری متغیر ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مدل رفتاری الاستو-ترمو-ویسکوپلاستیک ، رفتار برشی ، خزش ، رس دارای ساختار ، سازه های زیرزمینی مدفون