تحلیلی بر نقش رنگ در ارتقاء کیفیت فضای شهری (نمونه موردی: شهرک چهارصد دستگاه رامسر)

در فضاهای شهری عناصر ناهمگون و ناهنجار گوناگونی در کنار هم به اغتشاشات محیط دامن می زنند. یکی از مهمترین این عناصر که به ندرت به صورتی آشکار بدان توجه می شود، رنگ است. به همین دلیل، این پژوهش با هدف بررسی و سنجش نقش رنگ در ارتقاء کیفیت فضای شهرک چهارصد دستگاه رامسر انجام شده است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی می باشد و داده های آن از طریق پرسشنامه و عکس برداری جمع آوری شده است. جامعه آماری تحقیق، بر اساس فرمول کوکران، ۳۰۰ نفر برآورد گردید. به منظور سنجش شاخص های کیفیت فضایی با توجه به نقش رنگ، ۳ شاخص اصلی ( ادراک فضایی، خوانایی و هویت و تنوع و سرزندگی) و ۲۰ متغیر بررسی شدند. برای تجزیه و تحلیل شاخص ها از آزمون T تک نمونه ای و تکنیک RGB بهره گرفته شده است. نتایج آزمون T تک نمونه ای نشان داد که شاخص خوانایی و هویت با میانگین ۳۱/۲، تنوع و سرزندگی با میانگین ۶۹/۲ و ادراک فضایی با میانگین ۷۸/۲ از کمترین تا بیشترین اثربخشی را بر کیفیت فضای محدوده مورد مطالعه داشته اند. همچنین با توجه به پالت رنگی استخراج شده از لایه های آسمان، کالبد مصنوع و پوشش گیاهی، شهرک چهارصد دستگاه ازلحاظ رنگی غنی نبوده و در راستای ارتقا کیفیت فضای شهری نیست. به طور کلی در شهرک چهارصد دستگاه کمتر از عامل رنگ جهت افزایش ادراک فضایی، ایجاد حس زندگی و هویت استفاده شده است.

کلیدواژه ها:

Palette ، Spatial Perception ، Readability and Identity ، Diversity and Vitality ، Ramsar ، پالت رنگی ، ادراک فضایی ، خوانایی و هویت ، تنوع و سرزندگی ، شهر رامسر