تبیین قابلیت کشف پذیری فضا مبتنی بر شاخص هایی ساختار فضایی* نمونه موردی بازار تبریز

ساختار فضا بر چگونگی ادراک و تجربه مردم تاثیرگذار است و هرچه افراد، بیشتر راجع به یک فضا اطلاعات داشته باشند، احتمال بیشتری وجود دارد که از قابلیت های آن استفاده کنند. پژوهش حاضر به این سوال اصلی می پردازد که چگونه ساختار فضایی، بر قابلیت کشف­پذیری توسط کاربران تاثیر می گذارد؟ هدف این پژوهش توسعه مفهوم کشف­پذیری در حوزه معماری و ارتباط آن با شاخص های ساختار فضایی است. اطلاعات کمی مربوط به ساختار فضایی از طریق نقشه های چیدمان فضایی و داده های کیفی از طریق پرسش نامه های تصویری گردآوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون رگرسیون خطی چندگانه انجام گرفت و پایایی ابزار تحقیق نیز با آلفای کرونباخ و روایی آن توسط روش دلفی تائید شد. مطابق یافته ها، هرچند به دلیل چندبعدی بودن و ماهیت آن، یک تعریف ساده و قابل سنجش برای کشف­پذیری وجود ندارد، اما دارای ارتباط معنادار، با بعضی از مفاهیم شاخص های ساختار فضایی همچون ایزوویست، سطح قابل دید، اتصال، ارتباط و آشفتگی در بازار تبریز است.

کلیدواژه ها:

ایزوویست ، بازار تبریز ، چیدمان فضایی ، ساختار فضایی ، کشف پذیری ، کیفیت فضایی