کاهش انتقال موجودات زنده و راهکارهای تمیز کردن بدنه کشتی ها مبتنی بر یازدهمین اجلاس کمیتهPPR آیمو

رسوب های زیستی حاصل تجمع و رشد سلول های زیستی دریایی بر روی سطوح کشتی در زیر آب است و یکی از مهم ترین عوامل موثر بر کارایی انواع کشتی ها محسوب می شود. تمیز نگه داشتن بدنه کشتی ها و پاک کردن حتی لایه های نازک رسوبات می تواند انتشار گازهای گلخانه ای حاصل از کشتی ها را کاهش دهد. یافته های اولیه سازمان بین المللی دریانوردی در مورد تاثیر رسوب زیستی نشان می دهد که یک لایه کوچک از رسوبات به ضخامت ۵/۰ میلی متر که تا نیمی از سطح بدنه را می پوشاند می تواند بسته به ویژگی های کشتی مانند سرعت و سایر شرایط، باعث افزایش انتشار گازهای گلخانه ای در محدوده ۲۰ تا ۲۵ درصد شود. تمیز کردن بدنه نباید به نحوی انجام شود که عملکرد های فعلی و آتی سیستم های ضد رسوب را مختل کند. برخی از روش های تمیز کردن ممکن است به سیستم های ضد رسوب آسیب برساند به گونه ای که بلافاصله قابل مشاهده نباشد اما می تواند رشد رسوب زستی را تسریع کند. در اجلاس دهم کمیته فرعی پیشگیری و مقابله با آلودگی سازمان بین المللی دریانوردی از کشورهای عضو و سازمان های بین المللی علاقه مند دعوت شد تا بصورت بین المللی در مورد راهنمایی در مسائل مربوط به تمیز کردن در آب مطالعه کرده و پیشنهادهای کاربردی را به جلسه یازدهم این کمیته ارائه کنند. این اسناد می بایست سه جنبه اجتماعی، محیط زیست و اقتصادی را در نظر بگیرند تا ذینعان (کشورهای عضو سازمان بین المللی دریانوردی، طراحان و سازندگان کشتی، تولید کنندگان و تامین کنندگان رنگ ضد رسوب، آژانس های محیطی و نظارتی، موسسه های رده بندی، مالکان کشتی و غیره) بتوانند به یک اجماع بین المللی دست یابند.

کلیدواژه ها:

رسوب زیستی ، دستور کار پنجم ، کمیته فرعی پیشگیری و مقابله با آلودگی دریا ، گونه های آبزی مهاجم