بررسی اثرات هورمون رشد نوترکیب انسانی بر شاخص های رشد، بیان ژن های GHR وIGF۱ و آسیب شناسی روده در بچه ماهیان قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss)
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 56
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JAPU-14-3_004
تاریخ نمایه سازی: 22 آذر 1404
چکیده مقاله:
مطالعات روی کاربرد خوراکی هورمون رشد می تواند رشد ماهی و توسعه آبزی پروری را از طریق بهبود کارایی خوراک به همراه داشته باشد. این تحقیق با هدف بررسی تاثیر سطوح مختلف هورمون رشد انسانی بر شاخص های رشد، بیان دو ژن GHR وIGF۱ و آسیب شناسی روده در بچه ماهی قزل آلای رنگین کمان (۷۵ قطعه ماهی با وزن اولیه ۲۵۱/۰±۴۶۹/۱ گرم) طراحی شد. این مطالعه به مدت ۳۰ روز در قالب یک طرح کاملا تصادفی با ۳ تیمار و ۲ تکرار انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل تیمار شاهد (فاقد هورمون)، ماهیان تغذیه شده با جیره حاوی ۲/۰ میلی گرم هورمون رشد به ازای یک گرم خوراک و ماهیان تغذیه شده با جیره حاوی ۴/۰ میلی گرم هورمون رشد به ازای یک گرم جیره بودند. نتایج نشان داد که هورمون رشد انسانی به طور معنی داری وزن نهایی، ضریب رشد ویژه و شاخص کبدی را افزایش داد (P<۰.۰۵)، در حالی که ضریب تبدیل غذایی در گروه شاهد به طور معنی داری بیشتر از گروه های حاوی ۲/۰ و ۴/۰ میلی گرم هورمون رشد بود (P<۰.۰۵)؛ همچنین، مصرف هورمون تاثیر معناداری بر بیان ژن های GHR وIGF۱ نداشت. بنابراین، بر اساس داده های به دست آمده از این تحقیق، به نظر می رسد که استفاده از هورمون رشد انسانی در جیره بچه ماهیان قزل آلای رنگین کمان نه تنها به بهبود شاخص های رشد و تحریک ایمنی روده کمک می کند، بلکه آسیبی به بافت روده نخواهد رساند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حمیدرضا احمدنیای مطلق
نویسنده مسئول، گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
سلیمه اسدی
گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
علی جوادمنش
گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران و گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
سوده علیدادی
گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
عرفان پارسا
گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :