بهبود فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی، عمکرد دانه و روغن آفتابگردان (Helianthus annuus L.) با محلول پاشی براسینولید تحت رژیم های مختلف آبیاری

بررسی تاثیر براسینولید بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی در آفتابگردان(Helianthus annuus L.)  (رقم اسکار) می تواند به درک بهتری از سازوکارهای دفاعی گیاه در برابر تنش خشکی کمک کند و به معرفی راهکارهای لازم برای افزایش تاب آوری در شرایط کم آبیاری منجر شود. بنابراین آزمایشی به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. عامل اصلی شامل رژیم آبیاری در سه سطح (بدون تنش (۱۰۰ درصد آبیاری کامل(، تنش متوسط (۷۵ درصد آبیاری کامل( و تنش شدید (۵۰ درصد آبیاری کامل)) با توجه به تشتک تبخیر کلاس A و عامل فرعی شامل محلول پاشی براسینولید در سه سطح) صفر (آب مقطر)، ۰.۱ و ۰.۵ میلی­ گرم بر لیتر( بود. براساس مقایسه میانگین، تنش شدید سبب کاهش محتوای نسبی آب برگ (۱۸.۷۹ درصد) و افزایش آنزیم های آنتی اکسیدانی شد. در این سطح تنش، شاخص سطح برگ، عملکرد دانه و عملکرد روغن به ترتیب با کاهش ۵۷.۴۸، ۶۱.۵۶ و ۷۰.۰۱ درصد نسبت به آبیاری کامل مواجه شدند. از سوی دیگر، اثر ساده محلول پاشی ۰.۵ میلی گرم بر لیتر براسینولید موجب افزایش ۱۸.۵۸ و ۳۶.۴۰ درصدی کاتالاز و پروکسیداز گردید. همچنین بیشترین میزان شاخص سطح برگ از تیمار آبیاری کامل + محلول پاشی ۰.۵ میلی گرم بر لیتر براسینولید به دست آمد. عملکرد دانه و عملکرد روغن نیز تحت بالاترین سطح محلول پاشی براسینولید در شرایط تنش شدید با افزایش ۸۳.۵۷ و ۶۶.۶۶ درصدی نسبت به تیمار عدم محلول پاشی + تنش شدید روبه رو بود. نتایج پژوهش نشان داد که محلول پاشی ۰.۵ میلی گرم بر لیتر براسینولید جهت بهبود عملکرد آفتابگردان تحت شرایط آبیاری مطلوب و تنش خشکی مناسب خواهد بود.

کلیدواژه ها:

تنش خشکی ، شاخص سطح برگ ، کاتالاز ، محتوای نسبی آب برگ