اثر اندازه ریزغده و کود زیستی فسفاته بر رشد و عملکرد بذری سیب زمینی (Solanum tuberosum L.) رقم سانته

به منظور بررسی اثر اندازه غده و کود زیستی فسفاته بر رشد و عملکرد سیب زمینی (Solanum tuberosum L.) رقم سانته، آزمایشی در سال ۱۴۰۱ به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در شهرستان همدان انجام گرفت. عوامل مورد بررسی شامل اندازه غده در سه سطح ۱۵ تا ۲۰، ۲۰ تا ۲۵ و ۲۵ تا ۳۰ میلی متر و مصرف کود زیستی فسفاته در سه سطح بدون مصرف کود (شاهد)، مصرف یک بار کودزیستی فسفاته (در زمان کاشت)، مصرف دو بار کود زیستی فسفاته (در زمان کاشت و چهار تا شش برگی) بود. نتایج نشان داد که ریزغده های بزرگ تر (۲۵-۳۰ میلی متر) به طور معنی داری (p<۰.۰۱) عملکرد غده را بهبود بخشیدند، به طوری که عملکرد غده (۲۸۳۳۷ کیلوگرم در هکتار) نسبت به ریزغده های کوچک تر (۱۵-۲۰ میلی متر) ۶۳ درصد افزایش یافت. مصرف دو بار کود زیستی فسفاته نیز موجب افزایش شاخص سطح برگ (۵۸/۲۷ درصد)، ماده خشک غده (۳۳.۱۹ درصد) و شاخص برداشت (۵.۶۹ درصد) نسبت به شاهد شد. برهم کنش این دو عامل نشان داد که ترکیب ریزغده های ۲۵-۳۰ میلی متر با مصرف دو بار کود زیستی، بالاترین عملکرد غده (۳۱۵۲۴ کیلوگرم در هکتار) و شاخص برداشت غده (۸۹.۰۳ درصد) را ایجاد کرد. به نظر می رسد که این بهبود به دلیل افزایش جذب فسفر، توسعه سریع تر تاج پوشش و انتقال مواد فتوسنتزی به غده ها بوده است. یافته ها تاکید می کنند که استفاده از ریزغده های با اندازه مناسب همراه با کود زیستی فسفاته می تواند راهکاری موثر برای بهبود عملکرد و کاهش مصرف کودهای شیمیایی در کشت سیب زمینی باشد.

کلیدواژه ها:

سطح برگ ، شاخص برداشت ، عملکرد بیولوژیک ، عملکرد غده ، غده بذری