بررسی شاخص های پدافند غیرعامل در بهبود تجاری بنادر جمهوری اسلامی ایران در دریای خزر با تکیه بر توسعه اقتصادی (مطالعه موردی: بندر نوشهر)

مقاله حاضر پدافند غیرعامل را تاکید بر مدیریت پیش از بحران می داند و با توجه به نقش بنادر ایران در دریای خزر و نقش آن در توسعه تجارت با کشورهای حوزه اوراسیا، حفظ و گسترش این تجارت را عاملی موثر بر رشد اقتصادی جمهوری اسلامی ایران می شناسد. نظر به اینکه هدف اصلی از انجام این تحقیق، شناسایی و اولویت بندی شاخص های پدافند غیرعامل در راستای توسعه اقتصادی بندر شهر نوشهر به عنوان مطالعه موردی است، می توان گفت پژوهش حاضر از نظر هدف در حیطه تحقیقات کاربردی و توسعه ای می باشد و با توجه به اینکه در این پژوهش از روش های مطالعه کتابخانه ای و نیز روش های میدانی نظیر پرسشنامه استفاده شده است، می توان بیان کرد که پژوهش حاضر بر اساس ماهیت و روش، یک پژوهش توصیفی-پیمایشی است. جامعه پژوهش شامل ۱۲ نفر از مدیران و کارشناسان ارشد بندر نوشهر هستند که به صورت هدفمند انتخاب شدند. در این پژوهش شاخص ها به کمک مرور ادبیات و مطالعات کتابخانه ای شناسایی شده و با استفاده از روش دلفی غربال شدند. سپس با استفاده از تکنیک کوپراس رتبه بندی شدند. نتایج حاصل از تکنیک کوپراس نشان داد؛ معیار اقتصادی با وزن نرمال ۴۳۷/۰ به عنوان مهم ترین شاخص پدافند غیرعامل در راستای توسعه اقتصادی بندر شهر نوشهر شناسایی شد. همچنین؛ استفاده از امکانات و تجهیزات بومی جهت مقابله با تحریم های اقتصادی، پتانسیل توسعه بندر، وضعیت زیرساخت های منطقه سه رتبه برتر را در میان سایر زیرمعیارها کسب نمودند.

کلیدواژه ها:

بحران ، پدافند غیرعامل ، توسعه اقتصادی ، بندر نوشهر