اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر خودکارآمدی درد در معتادان تحت درمان متادون

زمینه و هدف: اختلالات سوء مصرف مواد از رایج ترین مشکلات روانپزشکی است که از تعامل عوامل ژنتیکی و محیطی مثل نابهنجاری های رشدی و وضعیت نامساعد روانی- اجتماعی ناشی می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر آموزش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر خودکارآمدی درد، در معتادان تحت درمان نگهدارنده متادون انجام گرفته است. روش: این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری تمامی افراد معتاد در حال ترک و تحت درمان نگهدارنده متادون که به مراکز ترک اعتیاد سطح شهر زاهدان مراجعه کرده بودند. در این پژوهش ۴۵ نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه پانزده نفره (کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی، کنترل) جایگزین شدند. گروه آزمایش هشت جلسه شصت دقیقه ای با روش های کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی کابات- زین، به صورت هفته ای دو جلسه آموزش دیده و گروه گواه در لیست انتظار برای آموزش قرار گرفت. از پرسشنامه خودکارآمدی درد PSEQ برای جمع آوری داده ها استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از شاخص های توصیفی وآنالیز کوواریانس یک متغیره انجام گرفت. یافته ها: نتایج حاکی از بهبود خودکارآمدی درد توسط آموزش ذهن آگاهی در گروه آزمایش داشت (۰۱/۰ < P). نتیجه گیری: کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی در بهبود خودکارآمدی درد در معتادان تحت درمان نگهدارنده متادون موثر بود. پیشنهاد می شود در کنار درمان های دارویی، آموزش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی نیز برگزار شود.

کلیدواژه ها:

Drug Users ، Methadone ، Mindfulness ، Pain Measurement ، Self Efficacy ، اندازه گیری درد ، ذهن آگاهی ، کارآمدی ، متادون ، معتادان