شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر اجرای مدیریت زنجیره تامین دایره ای در صنعت داروسازی ایران

زمینه و هدف: صنعت داروسازی در دنیا به عنوان یکی از مهم ترین صنایع استراتژیک شناخته شده است. با توجه به جایگاه و اهمیت بخش زنجیره ی تامین و توزیع در برنامه های کلان در این زمینه، بهبود کارایی شبکه ها و زیرساخت ها از نکات مهم برای سازماندهی مجدد زنجیره تامین و توزیع دارو در کشور است. هدف از این تحقیق، شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر اجرای مدیریت زنجیره تامین دایره ای در صنعت داروسازی ایران با روش تصمیم گیری بهترین - بدترین می باشد. روش: این مطالعه به صورت مقطعی بوده و پس از شناسایی موانع و توانمندسازهای کلیدی و سپس اعتبارسنجی و تحلیل با استفاده از نظرات خبرگان صنعت داروسازی، لیستی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار تهیه شد. در مرحله بعد اولویت بندی موانع و توانمندسازها انجام و وزن های نهایی برای هر عامل محاسبه شد. در انتها، داده های جمع آوری شده، تحلیل و برای ارائه چارچوب اجرایی مورد استفاده قرار گرفت. یافته ها: «مالیات اخذ شده از طرف دولت و عدم ارائه سوبسید» به عنوان بهترین معیار و «پیچیدگی نظارت بر کل زنجیره تامین دارویی» به عنوان بدترین معیار شناسایی شدند. نتیجه گیری: فقدان مشوق های مالی و قانونی مهم ترین عامل در پیشبرد مدیریت زنجیره تامین دایره ای در صنعت داروسازی ایران می باشد. به نظر می رسد که حمایت های مالی و سیاست گذاری های هدفمند می توانند به تسهیل این فرآیند کمک کنند، همچنین، توسعه زیرساخت های فن آوری اطلاعات و سیستم های یکپارچه نظارتی می توانند چالش های نظارت را کاهش دهند.

کلیدواژه ها:

Best Worst Method (BWM) ، Circular Supply Chain Management (CSCM) ، Delivery of Health Care ، Drug Industry ، ارائه مراقبت های بهداشتی ، روش تصمیم گیری بهترین- بدترین ، صنعت دارو ، مدیریت زنجیره تامین دایره ای