کاربست انسان شناسی پزشکی/فرهنگی در نظام سلامت (مطالعه موردی: سرطان گوارش در جامعه ترکمن)

زمینه و هدف: موضوع سلامت و فرهنگ، ارتباطی تنگاتنگ با یکدیگر دارند. این پژوهش با هدف چرایی و چگونگی کاربست انسان شناسی پزشکی و فرهنگی در شناسایی عوامل بیماری سرطان گوارش در قوم ترکمن انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع بنیادی  _ کاربردی، با رویکرد کیفی است و از پارادایم (paradigm) تفسیری پیروی می کند. ابزار گردآوری اطلاعات مطالعات اسنادی و روش های مردم نگاری (مشاهده و مصاحبه نیمه ساختار یافته) با متخصصان، مطلعین محلی و برخی ساکنان منطقه ترکمن  صحرا تا حد اشباع نظری صورت گرفت. یافته ها: حاکی از تشخیص نظام باورها به عنوان شرایط علت و نظام تغذیه به عنوان شرایط مداخله گر در روند شیوع و عدم غربالگری، پیشگیری و درمان موثر بود. در این میان بر ساخت سه انگاره تقدیرگرایی، رنج های مقدس و شفا عناصر شکل گیری این رویکرد تشخیص داده شد. نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن بود که دانش انسان شناسی می تواند در تعامل با پزشکی از دو منظر در نظام سلامت موثر باشد. نخست ارائه راهبردهایی برای درک مسئله بیماری و تبیین رفتارهای منجر به بیماری و تسهیل در ورود زیست  پزشکان به حوزه مورد مطالعه و درمان، دوم دریافت ریشه های فرهنگی که زمینه ساز بروز رفتارهای خطرساز در مورد بیماری می شوند و ایجاد زمینه تغییر روایت سبک زندگی مردمان در راستای حذف رفتارهای پرخطر و ایجاد زمینه های به زیستی.

کلیدواژه ها:

Cultural Characteristics ، Ethnology ، Etiology of Neoplasms ، Gastrointestinal Neoplasms ، Medical anthropology ، انسان شناسی پزشکی ، سبب شناسی سرطان ها ، سرطان های معده و روده ، قوم شناسی ، ویژگی های فرهنگی