تبخیر انتظار و بازپروری معنا (نقش تفسیر در یگانگی و بیگانگی فهم رویداد)

این نظریه کوشیده تا نظریه دریافت را از قیدوبند «ادبیت صرف» برهاند و معنا را نیز به دغدغه خویش تبدیل کند تا برای مخاطب قرار دادن بغرنج های خواننده اثر روزنامه نگارانه جامعیت بیشتری بیابد. به عبارتی، این نظریه مدعی است که نظریه «دریافت»، باوجود تاثیرات فراوانی که تا دیروز بر حوزه ادبی و غیرادبی و ارتباطی گذاشته بود، اکنون نقش آن در جهان امروز به پایان رسیده و تعریف سنتی اش را ازدست داده است. به دیگر سخن، اگر درگذشته، «مرگ مولف» اصل اساسی نظریه مذکور بود حال، نظریه «تبخیر انتظار معنا»، «احیای مولف» و («مرگ خواننده») را مطرح می کند؛ بنابراین این مقاله با پرده برداری از روابط میان مفسر و خواننده نشان می دهد که علاوه بر آفرینش، دریافت و خوانش اثر نیز سطوح مختلف و فراوانی را شامل می شود. به طورکلی، مقاله حاضر در پی یافتن پاسخ این سوال اصلی است که ما چگونه یک رویداد را بخوانیم؛ یعنی، آن را در چه افق انتظاری بگذاریم؟ و در پی آن سوالات فرعی دیگر مطرح می شود: آیا همه خوانندگان از یک اثر واحد برداشت های متفاوتی دارند؟ از کدام یک از اثر روزنامه نگارانه در دوره های مختلف برداشت های متفاوتی می شود؟ چه رابطه ای بین ساختار متن و برداشت خواننده می تواند وجود داشته باشد؟ آیا افق انتظار خواننده در درک و تفسیر متن دخیل است؟ و ...

کلیدواژه ها:

نظریه دریافت ، رویداد ، خبر ، تفسیر ، خواننده ، افق انتظار ، تبخیر معنا