همگرایی و تعامل بین مذاهب اسلامی

ارتباط مذاهب اسلامی با یکدیگر به منظور تحقق اخوت اسلامی، عزت و اقتدار در برابر دشمنان، یک امر ضروری و لازم است، در عصر کنونی، ظهور جریان­های تکفیری و سلفی با هدف ایجاد تفرقه و آشوب در بین امت اسلامی، ضرورت گفتگو بین مذاهب را دو­چندان کرده است. مذاهب اسلامی با وجود اختلافات، دارای اشتراکات زیادی در حوزه­های مختلف فقه، کلام، فلسفه، عقاید و... است که می­تواند مبنای تعامل و گفتگو قرار گیرد. برجسته شدن موارد اختلافی وغفلت از اشتراکات، سبب دوری مسلمانان از یکدیگر شده است، درگیری­ها و نزاع های تاریخی شاهد این مدعا است.  تاریخ نشان داده است که ملت ها در سایه ی تعامل و هماهنگی به اوج عزت و اقتدار رسیده اند؛ و زمانی که این همگرایی را از دست داده اند، دچار اختلاف و تفرقه و در نتیجه نابودی شده اند. از این رو تعامل و همگرایی از مسائل بسیار مهم، حیاتی و ضروری جهان اسلام محسوب می شود . در تحقیق حاضر سعی شده است به اصول و شاخص­های مهم ارتباطات اشاره گردد، این اصول و شاخص­ها، معیارهای صحیح ارتباط و تعامل مذهبی را مشخص می­کند. برعلاوه سعی شده است در حد توان به ظرفیت­های مهم مذاهب بیان شود. این ظرفیت­ها اگر تقویت گردد می­تواند همگرایی و اخوت اسلامی را تقویت نماید.

کلیدواژه ها:

ارتباطات ، گفتگو ، مذاهب ، اخوت اسلامی