مطالعه راهبردهای توسعه گردش گری در شهرهای ساحلی غرب مازندران

شهرهای ساحلی به دلیل برخورداری از جاذبه های گردش گری فراوان، از مهم ترین مراکز جذب گردش گر محسوب می شوند. این پژوهش با هدف شناخت امکانات و محدودیت های موجود و ارائه راهبردهای کاربردی برای توسعه گردش گری در شهرستان تنکابن انجام شده است. این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و با تاکید بر نظرات اندیشمندان و کارشناسان مرتبط با فعالیت های گردش گری انجام شده است. داده ها از طریق مطالعات میدانی، مصاحبه با کارشناسان و مسئولان محلی و تکمیل جداول چهارگانه مدل  SWOT، نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدهای گردش گری منطقه تنکابن شناسایی و دسته بندی شده اند بر اساس نتایج حاصل از تحلیلSWOT، شهرستان تنکابن از جاذبه های طبیعی فراوانی مانند سواحل ماسه ای، نزدیکی به جنگل ها و مناطق خوش آب وهوا برخوردار است که به عنوان نقاط قوت و فرصت های مهم در توسعه گردش گری شناخته شده اند. در مقابل، کمبود زیرساخت های رفاهی و تفریحی، ساخت وسازهای غیرمجاز، و فشارهای زیست محیطی از جمله نقاط ضعف و تهدیدهایی هستند که توسعه پایدار گردش گری را با چالش مواجه کرده اند. با توجه به نظرات متخصصان گردش گری، راهبرد مناسب برای توسعه گردش گری در شهرستان تنکابن، راهبرد تهاجمی است که بر تقویت نقاط قوت و بهره برداری از فرصت های موجود تمرکز دارد.

کلیدواژه ها:

توسعه گردش گری ، مناطق ساحلی ، مدیریت راهبردی ، منطقه غرب مازندران