مدیریت نمایشی در هنرستان ها: آسیب شناسی شکاف میان مستندسازی صوری و کیفیت واقعی آموزش مهارتی در ایران

هدف از پژوهش حاضر، واکاوی علمی و نظام مند پدیده «مدیریت نمایشی» در هنرستان های کشور و بررسی پیامدهای آن بر کیفیت آموزش مهارتی، عدالت آموزشی و آینده شغلی هنرجویان است. در سال های اخیر، گزارش های میدانی معلمان، هنرآموزان و کارشناسان حاکی از آن است که بخشی از مدیران هنرستانی به جای حضور موثر، نظارت میدانی و برنامه ریزی آموزشی، بر تولید مستندات صوری، گزارش سازی، عکس محوری و فعالیت های تشریفاتی تمرکز دارند. این رویکرد، نوعی شکاف ساختاری میان «عملکرد واقعی» و «کارنامه اداری» ایجاد کرده است که می تواند بر کیفیت مهارت آموزی تاثیر منفی بگذارد. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه منابع معتبر ایرانی، اسناد آموزشی، آیین نامه های هنرستانی و یافته های میدانی، عوامل شکل گیری مدیریت نمایشی را در سه محور بررسی می کند: نظام ارزیابی ناکارآمد، ضعف نظارت میدانی و نبود شاخص های واقعی برای سنجش کیفیت مهارت آموزی. نتایج نشان می دهد که مدیریت صوری موجب تضعیف انگیزه معلمان، کاهش دستاوردهای مهارتی هنرجویان، تناقض در گزارش های عملکرد و افت کیفیت عدالت آموزشی می شود. در پایان، پیشنهادهایی برای اصلاح ساختار ارزیابی مدیران هنرستان ها ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت نمایشی ، هنرستان ، مهارت آموزی ، نظارت آموزشی ، گزارش محوری