اثر آموزش مهارت های زندگی بر کنترل هیجان در دانش آموزان

کنترل هیجان یکی از جنبه های حیاتی سلامت روانی و عملکرد اجتماعی دانش آموزان محسوب می شود و تاثیر قابل توجهی بر یادگیری، تصمیم گیری و روابط بین فردی آنان دارد. پژوهش های پیشین نشان داده اند که آموزش مهارت های زندگی، شامل خودآگاهی، مدیریت هیجان، همدلی، مهارت های ارتباطی و تصمیم گیری، می تواند توانایی افراد در مدیریت هیجانات مثبت و منفی را افزایش دهد. مرور مطالعات مختلف حاکی از آن است که مداخلات آموزشی مبتنی بر مهارت های زندگی منجر به کاهش رفتارهای واکنشی، افزایش خودکنترلی و ارتقای رفتارهای اجتماعی مثبت در دانش آموزان می شود. همچنین، آموزش مهارت های زندگی با بهبود شناخت هیجانات، تقویت تفکر انتقادی و افزایش انعطاف پذیری روانی، زمینه را برای مواجهه موثر با استرس و فشارهای تحصیلی فراهم می کند. برخی مطالعات طولی نشان داده اند که اثرات مثبت این آموزش ها نه تنها در کوتاه مدت بلکه در طول سال های تحصیلی نیز پایدار است. با توجه به اهمیت سلامت روانی و نقش مهارت های زندگی در تنظیم هیجانات، ارائه برنامه های آموزشی هدفمند در مدارس می تواند ابزاری موثر برای تقویت توانایی کنترل هیجان دانش آموزان و بهبود کیفیت یادگیری و تعاملات اجتماعی آنان باشد. این مرور نشان می دهد که ادغام مهارت های زندگی در برنامه های آموزشی رسمی و غیررسمی مدارس می تواند تاثیر قابل توجهی بر سلامت روان و توسعه اجتماعی دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، کنترل هیجان ، دانش آموزان ، سلامت روان ، تنظیم هیجانی