توازن میان امنیت ملی و آزادی های فردی در مقابله با جرایم تروریستی

در کشورهای نامردم سالار، امنیت دولت و ملت بر آزادی های فردی برتری داشته و با بیش آمدن شرایط اضطراری یا رخدادهایی مانند اقدام های تروریستی، جایگاه آزادی ها سست تر از گذشته می گردد و در این حال با توجه به پیوند طولی میان امنیت و آزادی، سخن از رویارویی میان این دو به میان نمی آید تا به توازنشان اندیشید. امنیت همگانی در عرض آزادی های فردی است و با پیش آمدن شرایط اضطراری، گفته می شود که آزادی های فردی به خاطر آزادی های همگانی و نگهداری پایه های فرمانروایی مردم سالار، سربریده می شود. در ایران جدا از شیوه و گونه ی فرمان رانی، از آنجا که در اصل نهم قانون اساسی، جایگاه و ارزش امنیت ملی و آزادی ها برابر است، بستر سخن از توازن میان امنیت و آزادی در حقوق کیفری و حقوق عمومی نیز فراهم است. روش تحقیق پیش رو به صورت تحلیلی _ توصیفی کتابخانه ای و اسنادی است. نتایج حاکی از آن بوده است که رویکرد برقراری ترازمندی میان امنیت ملی و آزادی های فردی در پیکار با بزه های تروریستی، پیش از هر چیز این کاستی را دارد که پیشروی امنیت ملی به سرزمین آزادی ها را پذیرفته و در پی نزدیک سازی آن هاست. ولی باید دانست از جهت حقوقی با رخدادهای تروریستی، شرایط اضطراری به سانی که در اسناد بین المللی و قانون های اساسی پیش بینی شده، نمود نیافته تا از ریشه پذیرفت که امنیت ملی حق محدود ساختن آزادی ها را داشته است.

کلیدواژه ها:

امنیت ملی ، آزادی های فردی ، حقوق بشر ، بزه های تروریستی ، امنیتی کردن.