ارتباطات غیر دینی، مانع شکوفایی فطرت

فطرت الهی به عنوان زیربنای هدایت پاکی و کمال جویی در وجود انسان نیازمند محیطی سالم و ارتباطاتاتی هماهنگ با ارزش های توحیدی است تا به شکوفایی برسد با این حال بخشی از انحرافات فردی و اجتماعی زمانی پدید می آید که انسان در معرض ارتباطات غییر دینی قرار گیرد ارتباطاتی که بر خلاف جهت فطرت، به تدریج موجب تضعیف، تحریف یا خاموش شدن آن می شود پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی و با بهره گیری از آیات قرآن، احادیث معتبر و آثار اندیشمندان اسلامی، به واکاوی نقش انواع ارتباطات غیر دینی -including ارتباط با ظالمان و طاغوت، همنشینی های نا سالم، رسانه های فاسد، محیط های ضد ارزشی و جریان های فکر الحادی – در ایجاد موانع رشد فطری می پردازد یافته ها نشان می دهد که ارتباطات غیر دینی از طریق غفلت، ترویج شهوات، عادی سازی گناه، تقویت دنیا گرایی، تضعیف معیار های تشخیص حق از باطل و ایجاد تغییر، در ساختار ذهن و قلب، زمینه را برای انحراف تدریجی فطرت، فراهم می سازند.  بر رسی منابع دینی آشکار می کند که قرآن کریم بارها از " رکون به ظالمان" (هود/۱۱۳) اتباع غیر اهل حق، دوستی با اهل فساد و پیروی از طاغوت (بقره/۲۵۶) به عنوان مهم ترین عوامل خاموشی نور درونی یاد کرده است هم چنین روایات معصومین (ع) بر این معنا تآکید دارند که انسان در اثر معاشرت و ارتباط با جریان های ناسالم، رنگ باطل به خود گرفته و از حقیقت فطری دور می شود. نتایج پژوهش، بیانگر آن است که برای حفظ و شکوفایی فطرت، لازم است ساختار ارتباطی انسان در سطح فردی و اجتماعی سامان ساید مدیریت ارتباطات، نه تنها یک ضرورت اخلاقی، بلکه یک اصل بنیادین برای صیانت از فطرت و ساخت تمدن اسلامی است.

کلیدواژه ها:

ارتباطات ، دینی ، فطرت ، شکوفایی