کلاسداری هوشمند؛ پیوند فناوری، خلاقیت و یادگیری پویا در آموزش نوین ایران

در دهه های اخیر، پیشرفت فناوری های دیجیتال، شیوه های آموزش و یادگیری را دگرگون ساخته است. کلاس های هوشمند به عنوان نماد آموزش نوین، بستری فراهم کرده اند که در آن معلم از ابزارهای فناورانه برای فعال سازی ذهن و انگیزه ی یادگیری دانش آموزان بهره می گیرد. این کلاس ها با ترکیب امکانات چندرسانه ای، ارتباطات آنلاین، و روش های یادگیری مشارکتی، فرصت های تازه ای برای رشد مهارت های شناختی، اجتماعی و فناورانه ایجاد می کنند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش کلاسداری هوشمند در ارتقای کیفیت یادگیری و تقویت خلاقیت دانش آموزان انجام شده است. در این مقاله، ضمن بررسی مبانی نظری و مطالعات پیشین، ابعاد کاربردی این مدل آموزشی و چالش های اجرایی آن در مدارس ایران تحلیل می شود. یافته ها نشان می دهد که کلاسداری هوشمند، نقش معلم را از «انتقال دهنده ی دانش» به «تسهیل گر یادگیری» تغییر داده و با ایجاد محیطی پویا و جذاب، انگیزش، خودآموزی و مشارکت دانش آموزان را افزایش می دهد. در پایان، راهکارهایی برای نهادینه سازی این الگو در نظام آموزشی کشور ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

کلاس هوشمند ، کلاسداری پویا ، فناوری آموزشی ، خلاقیت در آموزش ، یادگیری تعاملی