نقش تربیت زیبایی شناختی در رشد اخلاق حرفه ای و معنویت گرایی دانش آموزان هنرستانی

تربیت زیبایی شناختی به عنوان یکی از ارکان اساسی تعلیم و تربیت انسان، نقشی بنیادین در شکل گیری نگرش اخلاقی و معنوی دانش آموزان دارد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر تربیت زیبایی شناختی بر رشد اخلاق حرفه ای و معنویت گرایی دانش آموزان هنرستانی انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی است و داده ها از طریق منابع مکتوب، مصاحبه با معلمان هنرستان و تحلیل محتوای برنامه های درسی گردآوری شده اند. نتایج نشان می دهد که آموزش هنر و تجربه های زیباشناسانه، علاوه بر تقویت خلاقیت و حس مسئولیت، موجب تعمیق ارزش های اخلاقی، صداقت در کار، نظم، احترام به طبیعت و درک روح معنوی از حرفه می شود. درواقع، هنر می تواند بستری برای تجربه معنویت در زندگی روزمره دانش آموزان باشد. یافته ها نشان می دهد که بهره گیری از تربیت زیبایی شناختی در نظام هنرستانی ایران، می تواند به پرورش انسان هایی متعهد، اخلاق مدار و خلاق بینجامد. در پایان، پیشنهادهایی برای تلفیق آموزش هنر با دروس مهارتی و تربیت دینی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تربیت زیبایی شناختی ، اخلاق حرفه ای ، معنویت گرایی ، آموزش فنی وحرفه ای ، هنرستان